Waar net nog de weke drassige plek op Ruths scheenbeen was, beginnen zich nu de contouren af te tekenen van een mond. De bruine, rotte brij vormt zich tot twee rode lippen die licht en sierlijk op elkaar liggen te rusten in de zijkant van haar linkerbeen. "Kijk, zegt ze, ik krijg een verticale mond." Afzal kijkt bezorgd naar de verandering die zich voor zijn ogen afspeelt.
Meneer Afzal loopt de Voorlopig Bewindstraat helemaal uit, het is een saai en eentonig stuk, maar hij gaat door tot het bittere eind, dan draait hij eindelijk de Koningstraat in. Hij flappert waardig door de straat waar weldra weer koningen en ministers in hun staatswagens zullen komen aan- en afgereden.
Tot zijn verbazing ziet hij de ongelooflijke verandering die zijn oor heeft ondergaan: het is een vleeskleurig ovaal zeil geworden, van ruim zeventig op veertig centimeter.