Prijzen en nominaties

Nominaties

Een groteske reeks politieke sprookjes. Een proeve van Europese mythologie met haar op: een waarachtige polloffel. Slapstick op de radio, verbeelding in de ether, en gedaanteveranderingen in uw bloed. Vanaf maandag 19 september sluit het cultuurmagazine Babel elke uitzending af met een nieuwe aflevering van “De ongelooflijke veranderingen van Meneer Afzal. (over zijn glazen been wordt niet gesproken.)”

Ik schrijf en vertel het verhaal. Kris Defoort zet er muziek bij en voert ze uit met zijn trio. Klara en LOD produceren.

Ik vond dat het tijd is om iets nieuws uit te vinden, daarom deze polloffel. Een onzuiver genre dat vanaf 19 september bestaat en verdwijnt op 23 december. Een polloffel becommentarieert de actualiteit niet maar voegt er iets aan toe: een volle pollepel verbeelding. Nochtans is niets in de polloffel gelogen: een ietwat vakkundig gemaakte polloffel schept gewoon eerst wat hij ziet gebeuren in de politieke actualiteit op, en schept dan opnieuw uit. Meneer Afzal is in aantocht en hoed u: hij is in polloffelvorm, hij is nog maar net het Warandepark ingewandeld of BHV is gesplitst. Een polloffel is lof aan de pantoffelheld in feuilletonvorm. Een polloffel is Europese mythologie met haar op. Een polloffel is een volkssaga voor een volk in ontbinding en heerlijk zwanzen tegelijk.

Iedere aflevering is hier te lezen, dag na dag.

En hier kan je herbeluisteren op de podcast van Klara.

Vertaalde teksten